BACK IN TIME
Nadat we in 1997 al een soortgelijk rondje met een camper gedaan hadden, proberen we het nu met
een luxe auto. En luxe dat is ie. Omdat we toen nog geen laptop hadden (wie wel), probeer ik nu
een beknopt verslag te doen van die tijd. We starten in Denver, waar we een paar dagen zullen
verblijven in de Comfort Inn bij de Airport om van daaruit per auto de stad te verkennen.
Deze auto zorgde op de eerste avond al voor een klein probleem, want vanaf de airport werd ik
binnen 10 minuten al aangehouden door oom agent. In eerste instantie had ik niet door dat hij mij
überhaupt zou aanhouden, want hij bleef met zijn feestverlichting aan keurig achter mij rijden
waardoor ik mij afvroeg waarom die #@&% er niet voorbij ging, er was immers ruimte zat.
Even vergeten dat de Amerikaans cops anders handelen dan onze nationale Hermandad, die je
netjes voorbijsteken en het bordje “Stop Politie”voor je neus toveren.
Hij moest uiteindelijk mij dus hebben, want ik had de wereld in gevaar gebracht door een stopbord
te negeren. Eén die ik uiteindelijk helemaal niet gezien had, maar ik gaf hem, mede doordat zijn
hand gevaarlijk op een middenklasse kanon ruste, gelijk, en mocht na een waarschuwing gelukkig
doorrijden. We waren buitenlanders en het was al laat. 2 minuten later realiseer ik me dat het maar
goed is dat hij mij niet heeft laten blazen. We waren tenslotte al zo’n 24 uur onderweg en hadden in
Amsterdam, in de lucht en tijdens de 4 uur overstap op JFK al de nodige biertjes genuttigd.
Daar sta je zo gauw niet bij stil, en niet dat ik nu dronken was, maar bij het pijpje blazen was ik
zeker uitgenodigd om de vakantie op Uncle Sam’s kosten door te brengen. Het was wel een mooi
leermoment. Vanaf die tijd is er in het gezelschap altijd een aangewezen BOB tijdens de vlucht.
Maar goed, na die paar dagen Denver halen we de camper, een C30 van Cruise America op en
reizen af naar Moab, aan het hoofd van de Grand Canyon. Daar beleven we een nat nachtje, en van
daar uit gaan we via de bekende Arches en Mexican Hat naar Page, Lake Powell. Hier steken we
de Colorado over om via Bryce Canyon, Zion NP en Hurricane te belanden in Sin City, a.k.a.
Las Vegas, op de toen nog aan de rand van de stad aanwezige K(ampground) O(f) A(merica).
Hier blijven we een paar dagen en trekken dan door, via een stukje Death Valley naar Ridgecrest en
aansluitend naar Mammoth Lakes. Dan dwars door Yosemite NP naar Santa Cruz, wat we al snel
verruilen voor een RV park midden in San Francisco, aan de rand van Chinatown. Ook dit is een
wat langere verblijfplaats, met de bekende sightseeings. Dan gaat de reis via Reno en Elko naar
Idaho Falls waar we overal een stukje van de cultuur meepikken. Dat doen we ook van het grote
Yellowstone Park, waar we uiteraard Old Faithfull zien spuiten. Via Cody komen we uiteindelijk
bij ons eigenlijke doel, Sturgis, South Dakota.
Hier is de eerste week van Augustus al sinds 1938 de Sturgis Bike Week. Daar waren we twee jaar
eerder ook al eens een paar dagen geweest. Toen rechtstreeks van Amsterdam, via Minneapolis naar
Rapid City, en aansluitend naar Orlando en Key West, maar nu dus voor een hele week op de KOA
Hill City, het dichtstbijzijnde wat we een jaar tevoren konden reserveren. Normaal een dorpje met
9000 inwoners, nu bevolkt met 450.000 motorrijders, dus heb je geluk dat je “maar” 80 KM weg zit.
Nadat we ons daar een week gruwelijk vermaken zakken we via Cheyenne weer af naar Denver,
Zodat ons “rondje” na ruim 3 weken compleet is en we weer terug mogen naar Nederland.
De volgende verslagen gaan over een soortgelijk rondje in 2005, maar dan vanuit Denver direct
naar Sturgis om van daar uit via Butte, Seattle, Florence, Eureka, Petaluma, Santa Margarita,
Barstow, Las Vegas en Grand Junction weer aanlanden in Denver.
En weer was het een meer dan grandioze vakantie. Maar dat gaat U lezen.
een luxe auto. En luxe dat is ie. Omdat we toen nog geen laptop hadden (wie wel), probeer ik nu
een beknopt verslag te doen van die tijd. We starten in Denver, waar we een paar dagen zullen
verblijven in de Comfort Inn bij de Airport om van daaruit per auto de stad te verkennen.
Deze auto zorgde op de eerste avond al voor een klein probleem, want vanaf de airport werd ik
binnen 10 minuten al aangehouden door oom agent. In eerste instantie had ik niet door dat hij mij
überhaupt zou aanhouden, want hij bleef met zijn feestverlichting aan keurig achter mij rijden
waardoor ik mij afvroeg waarom die #@&% er niet voorbij ging, er was immers ruimte zat.
Even vergeten dat de Amerikaans cops anders handelen dan onze nationale Hermandad, die je
netjes voorbijsteken en het bordje “Stop Politie”voor je neus toveren.
Hij moest uiteindelijk mij dus hebben, want ik had de wereld in gevaar gebracht door een stopbord
te negeren. Eén die ik uiteindelijk helemaal niet gezien had, maar ik gaf hem, mede doordat zijn
hand gevaarlijk op een middenklasse kanon ruste, gelijk, en mocht na een waarschuwing gelukkig
doorrijden. We waren buitenlanders en het was al laat. 2 minuten later realiseer ik me dat het maar
goed is dat hij mij niet heeft laten blazen. We waren tenslotte al zo’n 24 uur onderweg en hadden in
Amsterdam, in de lucht en tijdens de 4 uur overstap op JFK al de nodige biertjes genuttigd.
Daar sta je zo gauw niet bij stil, en niet dat ik nu dronken was, maar bij het pijpje blazen was ik
zeker uitgenodigd om de vakantie op Uncle Sam’s kosten door te brengen. Het was wel een mooi
leermoment. Vanaf die tijd is er in het gezelschap altijd een aangewezen BOB tijdens de vlucht.
Maar goed, na die paar dagen Denver halen we de camper, een C30 van Cruise America op en
reizen af naar Moab, aan het hoofd van de Grand Canyon. Daar beleven we een nat nachtje, en van
daar uit gaan we via de bekende Arches en Mexican Hat naar Page, Lake Powell. Hier steken we
de Colorado over om via Bryce Canyon, Zion NP en Hurricane te belanden in Sin City, a.k.a.
Las Vegas, op de toen nog aan de rand van de stad aanwezige K(ampground) O(f) A(merica).
Hier blijven we een paar dagen en trekken dan door, via een stukje Death Valley naar Ridgecrest en
aansluitend naar Mammoth Lakes. Dan dwars door Yosemite NP naar Santa Cruz, wat we al snel
verruilen voor een RV park midden in San Francisco, aan de rand van Chinatown. Ook dit is een
wat langere verblijfplaats, met de bekende sightseeings. Dan gaat de reis via Reno en Elko naar
Idaho Falls waar we overal een stukje van de cultuur meepikken. Dat doen we ook van het grote
Yellowstone Park, waar we uiteraard Old Faithfull zien spuiten. Via Cody komen we uiteindelijk
bij ons eigenlijke doel, Sturgis, South Dakota.
Hier is de eerste week van Augustus al sinds 1938 de Sturgis Bike Week. Daar waren we twee jaar
eerder ook al eens een paar dagen geweest. Toen rechtstreeks van Amsterdam, via Minneapolis naar
Rapid City, en aansluitend naar Orlando en Key West, maar nu dus voor een hele week op de KOA
Hill City, het dichtstbijzijnde wat we een jaar tevoren konden reserveren. Normaal een dorpje met
9000 inwoners, nu bevolkt met 450.000 motorrijders, dus heb je geluk dat je “maar” 80 KM weg zit.
Nadat we ons daar een week gruwelijk vermaken zakken we via Cheyenne weer af naar Denver,
Zodat ons “rondje” na ruim 3 weken compleet is en we weer terug mogen naar Nederland.
De volgende verslagen gaan over een soortgelijk rondje in 2005, maar dan vanuit Denver direct
naar Sturgis om van daar uit via Butte, Seattle, Florence, Eureka, Petaluma, Santa Margarita,
Barstow, Las Vegas en Grand Junction weer aanlanden in Denver.
En weer was het een meer dan grandioze vakantie. Maar dat gaat U lezen.
